Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

Τα σαρδελώματα-μικρό παραμυθάκι για ποικίλες ηλικίες


Το παραμυθάκι αυτό γεννήθηκε στην Άνδρο. Πηγή έμπνευσής του τα «σαρδελώματα», ένας ιδιαίτερος τύπος επιχρίσματος των παραδοσιακών σπιτιών του νησιού, που συνίσταται στις οριζόντιες γραμμές πάνω στο νωπό ακόμα σοβά, οι οποίες γίνονται από τους μάστορες με κουτάλια. Ο σκελετός της συγκεκριμένης ιστοριούλας πλάστηκε ομαδικά από όλη την οικογένεια και σίγουρα αποτέλεσε όμορφη συλλογική εμπειρία, που την καταδιασκεδάσαμε όλοι μας, ιδίως τα πιτσιρίκια.

Κάποτε, τα παλιά τα χρόνια, την εποχή των παππούδων σας και ίσως ακόμα παλιότερα, δύο μικρά ζωηρά αδελφάκια μένανε στην Άνδρο, στην οδό Σαρδελίτσας. Ένα πρωί άκουσαν θόρυβο και φωνές και είδαν μαστόρους που σοβάντιζαν τους τοίχους του σπιτιού τους. Μόλις οι μάστορες έκαναν όμορφο και λείο τον τοίχο, μάζεψαν τα μυστριά τους και τα εργαλεία τους και έφυγαν ικανοποιημένοι με τη δουλειά τους. Τα δύο μικρά αδελφάκια κοιτάχτηκαν, κάτι τις ψιθύρισε το ένα στο άλλο και όρμησαν κρυφογελώντας στην κουζίνα. Η μαμά ήταν πολύ απασχολημένη να μαγειρεύει μια μοσχομυριστή σούπα και έτσι δεν είδε τα παιδιά της να αρπάζουν τα μεγάλα κουτάλια. Τα αδέλφια βγήκαν έξω και με τη σκανταλιά στο μάτι άρχισαν να κάνουν γραμμές με τα κουτάλια στο σοβά που ακόμα δεν είχε στεγνώσει. Άλλοτε φαντάζονταν πως ήταν κυματάκια ήρεμης θάλασσας κι άλλοτε φιδάκια που σέρνονταν στην άμμο ή τα κοψίματα στο νερό που αφήνουν τα καϊκια ξοπίσω τους, όταν όλα μαζί σαλπάρουν από το λιμάνι. Πιο πολύ όμως φαντάζονταν πως ήταν ένα κοπάδι σαρδελίτσες λαχταριστές. Ήταν κι η ώρα του φαγητού και πεινούσαν. Πολύ το διασκέδαζαν στ’αλήθεια, ώσπου τα βρήκε η μαμά που έψαχνε τα κουτάλια της σούπας, για να στρώσει το τραπέζι. Ώχου, άντε τώρα να εξηγήσεις σε μια μαμά πως έχει περισσότερη πλάκα να κάνεις γραμμές με το κουτάλι στο σοβά παρά στη σούπα! Πάνω στην ώρα καταφθάνει κι ο μπαμπάς από τη δουλειά. Κι έτσι κουρασμένος που ήταν, ούτε τα χαραγμένα στον τοίχο κυματάκια είδε, ούτε τα φιδάκια, ούτε τις γραμμές των καϊκιών. Για τις σαρδελίτσες ούτε λόγος. Έβαλε λοιπόν τις φωνές κι άρχισε να τα μαλώνει για τη ζημιά που κάνανε. Αγρίεψαν τα κύματα, βούλιαξαν τα καϊκια, χώθηκαν στην άμμο τα φιδάκια, σκόρπισαν οι σαρδελίτσες. Από τις πολλές φωνές βγήκαν οι γείτονες στο δρόμο να δούνε τι συμβαίνει. Κι αντίκρυσαν τον τοίχο με τις γραμμές από τα κουτάλια. Κανείς δε μιλούσε, ώσπου κάποια γιαγιά κι ένας παππούς, που είχαν στο μεταξύ λόγω ηλικίας ξαναβρεί την καλή όραση που είχανε παιδιά κι επιπλέον τους άρεσαν πολύ οι παστές σαρδέλες, είπαν με θαυμασμό, καλέ αυτά είναι σαρδελίτσες. Τι ωραία σαρδελώματα! Θα τα κάνουμε και εμείς στο σπίτι μας. Έτσι πείστηκαν κι οι υπόλοιποι πως πρόκειται για σαρδελίτσες και από τότε τα σπίτια στην Άνδρο φτιάχνονται με σαρδελώματα.

4 σχόλια:

Tyler Durden είπε...

Πολύ ωραία ιστορία! Είναι έτσι ο μύθος για αυτή την τεχνοτροπία;

Κλεοπάτρα και Μινγκ είπε...

Όχι, δεν ξέρω καν, αν υπάρχει κάποια σχετική μυθοπλασία για τα σαρδελώματα. Το μόνο που γνωρίζω είναι η ονομασία της τεχνικής και ότι οι μάστορες χρησιμοποιούν κουτάλια για να τα φτιάξουν. Η πλοκή της ιστοριούλας πλάστηκε από όλη την οικογένεια κατά τις πασχαλινές διακοπές μας στο νησί. Καθένας μας πρόσθετε κι ένα στοιχείο. Από εκεί και πέρα βέβαια, κατά την καταγραφή της την εμπλούτισα με δευτερεύοντα στοιχεία-γεμίσματα, όπως π.χ. τα φιδάκια που σέρνονταν στην άμμο, 'οπως καιτο ύφος. Καλησπέρα Tyler Durden!

Χρονοστιβάδα είπε...

" Ώχου, άντε τώρα να εξηγήσεις σε μια μαμά πως έχει περισσότερη πλάκα να κάνεις γραμμές με το κουτάλι στο σοβά παρά στη σούπα!"

Αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια !!! :-) Και μήπως είναι λίγα τα αριστουργήματα που ξεκίνησαν - αν όχι για πλάκα - από μια παιγνιώδη διάθεση των δημιουργών τους ?
Λες κάπως έτσι να προέκυψαν και τα γεωμετρικά, δίχρωμα επιχρίσματα των σπιτιών στο Πυργί της Χίου, καλή μου Κλεοπάτρα?

Κλεοπάτρα και Μινγκ είπε...

Ωραία η πληροφορία για τα δίχρωμα επιχρίσματα στη Χίο. Είναι από τα μέρη που διαθέτουν πληθώρα αξιοθέατων, αλλά δεν έχω καταφέρει ακόμα να επισκεφθώ και το έχω μαράζι.